Psychologia na co dzień

Czy Internet zmienił przyjaźń?

Przyjaźń wymaga obecności. Rozmowy z drugą osobą w realu. Podczas przerw uczniowie rozmawiaja z komórką, z sobą niewiele. Wysyłają do siebie SMS-y. Czasem z jednej na drugą stronę, szkolnego korytarza. Po lekcjach większość uczestniczy w dodatkowych zajęciach. Wracają późno. Jak sami mówią, pozostaje jedynie czas na zadania domowe i sen.

Kiedyś dzieciaki spotykały się na podwórku. Najważniejszy był

Trzepak

trzepak

Po lekcjach dzieci spotykały się na podwórku, którego centralnym miejscem był trzepak. Na nim robiło się różne akrobacje. Fikołki do przodu i tyłu. Zwisy i skoki. Trzepak składał się z dwóch poziomych względem podłoża, metalowych rur. Na górnej, akrobacje były bardziej niebezpieczne i bardziej ekscytujące.

Obok trzepaka, na moim podwórku było miejsce do gry w korale. Wykopywało się dołek. Zawodnicy rozsypywali wystawione do gry korale, w ustalonej odległości. Zwyciężał ten, kto pierwszy umieścił wszystkie korale w dołku. W nagrodę zabierał korale przeciwnika. Najcenniejszy był zbiór szklanych, kolorowych kul. Powodem do dumy były również korale w kształcie rurek. Małymi nożyczkami nacinałam mocny sznurek i wyciągałam pojedyncze korale z pięknej domowej serwetki, aby wzbogacić swoją kolekcję.

Podczas wspólnej zabawy i rozmowy, w szkole i na podwórku rodziły się pierwsze dziecięce przyjaźnie.

Przyjaźń

Przyjaźń

Jeśli osoba z którą spędzasz dużo czasu jest:

  • empatyczna czyli chce i umie wchodzić w Twoją skórę. Słucha, próbuje zrozumieć problem i go rozwiązać,
  • bezinteresowna. Potrafi pomóc nie oczekując niczego w zamian,
  • godna zaufania. Nie powtarza innym Twoich słów. Bez zaufania nie ma prawdziwej przyjaźni. Nie ma poczucia bezpieczeństwa,
  • tolerancyjna. Stara się zrozumieć Twoje błędne wybory i decyzje. Rozumie, że  każdy człowiek myli się po to, aby wyciągnąć wnioski i podjąć kolejne, lepsze decyzje,
  • osobą, która umie Cię rozśmieszyć i stworzyć poczucie nadziei i komfortu w najcięższych chwilach i sytuacjach.

to prawdopodobnie jesteś szczęściarzem. Masz przyjaciela!

Trudno się o tym przekonać w kontakcie sieciowym. Przyjaźń potrzebuje bezpośredniego kontaktu. Spotkań, rozmów, gestów i emocji.

Moja babcia mówiła, że prawdziwego przyjaciela najlepiej poznam, w chwilach własnych sukcesów. Łatwiej jest współuczestniczyć w smutku. Dużo trudniej w radości. Warto przyjrzeć się swoim potencjalnym przyjaciołom w chwili sukcesu. Czy potrafią okazywać autentyczną radość i współuczestniczyć w Twojej radości? A może właśnie wtedy stają się dziwnie oficjalni, spięci i krótkim słowem gratulują Ci sukcesu? Jak to zauważyć? Na Skypie?

Szukam przyjaciela

Przyjaźń

przeczytałam na jednym z portali społecznościowych. Pisał Franek, uczeń klasy szóstej szkoły podstawowej. Jeśli nie znalazł w szkole i na podwórku, którego już nie ma, to szuka w sieci. Dzieci szukają przyjaźni, która potrzebuje wspólnego czasu. Brakuje im zrozumienia i rozmowy z bliską osobą. Dorośli w codziennym biegu, mogą nie zauważyć narastającego problemu.

Wzrasta liczba:

  • uzależnień od sieci,
  • niebezpiecznych znajomości nawiązywanych w Internecie,
  • samookaleczeń,
  • samobójstw wśród dzieci.

Część rodziców kontroluje dostęp dziecka do komputera. Coraz więcej moich uczniów mówi, że w ich domu nie ma telewizora. Razem, wolny czas spędzają na spacerze i rekreacji. Szkolne koleżanki dołączają do rodzinnych, weekendowych wyjazdów, aby być razem, lepiej się poznać i zaprzyjaźnić.

Naukowcy twierdzą, ze przyjaźń ma podłoże biologiczne. Jest związana z tzw. pierwszym wrażeniem. W ciągu pierwszy 10 minut od poznania danej osoby podejmujemy nieświadomą, decyzję czy chcemy ją bliżej poznać. Dlatego między innymi, konieczny jest  bezpośredni kontakt z potencjalnym przyjacielem.

Szkolna i studencka przyjaźń mojej mamy przetrwała dziesiątki lat. Potem Ulka zamieszkała na drugim końcu Polski. Przyjaźń podtrzymywały rozmowy telefoniczne i piękne listy, które dzisiaj czytam ze wzruszeniem. Teraz listów już prawie się nie pisze. Przyjaźń może pielęgnować kontakt internetowy.

Po poznaniu, wspólnym czasie i  przeżyciach może być tak:

„A jeśli pewnego dnia będę musiał odejść? – spytał Krzyś, ściskając Misiową łapkę. – Co wtedy?
– Nic wielkiego – zapewnił go Puchatek. – Posiedzę tu sobie i na ciebie poczekam. Kiedy się kogoś kocha, to ten drugi ktoś nigdy nie znika.”

Alan Aleksander Milne„Kubuś Puchatek”.

PS. Możesz również posłuchać wersji dźwiękowej tego artykułu: TUTAJ

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google
Spotify
Consent to display content from Spotify
Sound Cloud
Consent to display content from Sound