Tolerancja zawsze i wszędzie?

Równo poustawiane książki. Na biurku idealny porządek. Wszystko ma swoje miejsce. Zawsze nienaganni i punktualni. Planują każde swoje działanie, co do minuty. Przygotowani na wszystkie, niespodziewane zmiany. Zawsze schludni. W pracy, w szkole, na uczelni dają z siebie wszystko. Perfekcjoniści. Często mają kłopot z

Tolerancją wobec siebie

tolerancja dla siebie

Chcą działać idealnie. W swoich szkolnych torbach, mają pedantyczny porządek „Wylizane” zeszyty. Podkreślają i zaznaczają najważniejsze wiadomości.

  • nie umieją wybaczać sobie błędów,
  • długa pamiętają potknięcia, które analizują wielokrotnie,
  • boleśnie przeżywają każdą uwagę,
  • nawet drobne niepowodzenie, może wywołać ich płacz lub złość,
  • brakuje im poczucia własnej wartości.

Każdy popełnia błędy. Zrozumiałam to po wielu latach. Wcześniej chciałam być perfekcjonistką. Czułam niedosyt, po otrzymaniu czwórki ze sprawdzianu z matematyki. Złościłam się na siebie, kiedy z idealnej pozycji nie trafiałam do kosza, na meczu. Bezskutecznie, z rozżaleniem walczyłam z niewielką nadwagą. Męczyłam się z sobą.

Dlatego dzisiaj kiedy poznaję takiego ucznia, najpierw rozmawiam o jego zaletach. O tym jak pogodzić się ze swoimi niedoskonałościami. Jak świadomie wybaczać sobie błędy.

Aby być tolerancyjnym wobec innych, najpierw trzeba nauczyć się tolerancji wobec siebie. 

Tolerancja

tolerancja

Z łaciny oznacza cierpliwość i wytrwałość. Potocznie rozumiana jest jako poszanowanie poglądów, zachowań i cech innych osób. Upodobań i wierzeń. Innych od własnych.

Aby być tolerancyjnym wobec innych trzeba:

  • być życzliwym,
  • mieć szacunek dla odmienności,
  • nie narzucać swojego zdania i opinii,
  • nauczyć się słuchać,
  • być otwartym na poglądy innych,
  • próbować wyobrazić sobie sytuację drugiej osoby,
  • poszerzać swoją wiedzę. Stereotypy rodzą się z niewiedzy,
  • posiadać umiejętność rozumienia różnic,
  • dostrzegać w różnicach wartość i potencjał, również dla swojego rozwoju.

Człowiek nie żyje w izolacji. Dzięki tolerancji może nawiązać życzliwy dialog. Kulturalnie i skutecznie negocjować. W szkole, na uczelni i w pracy.

Ciekawi mnie inność

tolerancja

Czasem nie podzielam poglądów. Nie akceptuję. Jednak szanuję i nie próbuję przeciwdziałać.
Toleruję na przykład:

  • samotne podróże kobiet. Budzą mój niepokój o bezpieczeństwo. W Instagramie poznałam Sabinę. @samaprzezswiat. Pochodzi z Gdańska. Twierdzi, że już nie tęskni za Polską. Mieszkała w Berlinie
    i Londynie. Pracuje, aby zarobić na samotne podróżowanie. Młoda trzydziestokilkuletnia dziewczyna, żyje inaczej niż inni. Uważa, że dzięki samotnym podróżom, poznała i polubiła siebie. Zwiedzała Islandię. Jest naturalna i spontaniczna,
  • niedzielne, rodzinne spędzanie wolnego czasu w hipermarketach. Tłumy ludzi „zalewają” galerie handlowe. Odnajdują w tym przyjemność. Szanuje to, chociaż nie akceptuję. Wolałabym, aby spędzili swój wolny czas, w parku lub w lesie.
  • wychowałam się w rodzinie katolickiej. Jestem osobą wierzącą. Szanuję osoby innych wyznań. Wśród moich bliskich znajomych są ateiści. Przeczą istnieniu sił nadprzyrodzonych. Odrzucają wiarę w Boga. Czasem dyskusje są burzliwe, ale nigdy nie oceniające. Szanujemy swoją odmienność,
  • i inne.

Absolutna tolerancja?

Zachowanie każdego człowieka może wpływać na innych. Wszelkie skrajności budzą moje obawy.

  • Nie czuję szacunku dla odmienności, które niszczą i ranią innych ludzi. Stosują przemoc
  • Nie rozumiem i nie akceptuję uprzedzeń rasowych. W okresie studiów na dyskotece, poprosił mnie do tańca czarnoskóry chłopak. Doskonale tańczył. Wówczas w Polsce, studiowało niewielu obcokrajowców. Pamiętam wzrok pogardy, swoich polskich kolegów. Historia uczy, że rozumowanie przyjmujące wyższość jednych ras nad innymi, było przyczyną wielu tragedii.
  • Przeraża mnie niechęć i wrogość w stosunku do Żydów oraz osób pochodzenia żydowskiego. Mój tata wychowywał się w Warszawie. Jego rówieśnicy byli Żydami. Wspólnie bawili się na podwórku. Niczym nie różnili się od swoich polskich kolegów i koleżanek. Byli szczególnie pracowici i sumienni. Potem nakazem Niemców, Żydzi zostali przeniesieni do Getta. Mój tata, często wspominał to ze smutkiem.

Międzynarodowy Dzień Tolerancji

tolerancja

W 1995 roku obchodziliśmy Międzynarodowy Rok Tolerancji. 16 listopada 1995 roku postanowiono, że tego dnia będziemy, corocznie celebrować Międzynarodowy Dzień Tolerancji.
Święto ustanowiło, z inicjatywy UNESCO, Zgromadzenie Ogólne ONZ.

Jest to święto szacunku i uznania bogactwa oraz różnorodności kultur na świecie.

Dzień Tolerancji obchodzimy po to, aby:

  • szukać przyczyn nietolerancji. Poszerzać swoją wiedzę o innych kulturach, religiach i ruchach społecznych,
  • rozmawiać o braku tolerancji z dziećmi. Wyjaśniać, że „okularnik”, „jąkała” nie jest gorszy, tylko inny,
  •  nazywać niebezpieczeństwa wynikające z nietolerancji. Wiele lat temu, inna orientacja seksualna była tematem tabu. Takie osoby, przeżywały osobiste tragedie. Nie akceptowały siebie i swojej odmienności. Potajemnie, korzystały z pomocy psychiatry. Nie zawsze z dobrym skutkiem.

Czy jesteś tolerancyjny wobec osób, spraw, poglądów, których nie akceptujesz? Nie dotyczą Cię bezpośrednio. Nie ranią i nie krzywdzą. Może wystarczy otworzyć się na inność?