Wdzięczność – sposób na szczęście

Ktoś był dla mnie dobry. Dał mi swój czas, wsparcie i rozmowę. Udzielił pomocy. Mądrze poradził. Pomógł rzeczowo lub materialnie. Wówczas za doświadczone dobro, czuję wdzięczność. Pamiętam. Chcę podziękować. Wdzięczność jest dzisiaj niemodna. Podobno przestarzała. Świadczy o naszej słabości.

Od sukcesu do szczęścia?

Natura. Wdzięczność.

Próbujesz spełnić warunki.

  • Najpierw zbuduję dom, potem założę szczęśliwą rodzinę. Osiągnę sukces zawodowy i wówczas pomyślę o życiu osobistym.
  • Jak będę miał swój dom to zdecyduję się na dzieci.
  • Gdy będę więcej zarabiał to zacznę podróżować.
  • Jeśli zrealizujesz pierwsze warunki, to okaże się, że do bycia szczęśliwym brakuje kolejnych.

W pogoni za sukcesem ciągle, czujemy niedosyt i nie jesteśmy szczęśliwi.

Jeśli najpierw odnajdziemy w sobie szczęście, to dużo łatwiej osiągniemy to, o czym marzymy. Człowiek szczęśliwy, częściej osiąga sukces.

Czym jest wdzięczność?

Serce. Wdzięczność

Jest złożonym uczuciem. Mieści w sobie sprzeczne emocje. Obok radości, uspokojenia, ulgi, może pojawić się: bezradność, zakłopotanie, irytacja i wstyd. Wdzięczność jest odpowiedzią na czyjąś pomoc i wsparcie, które otrzymaliśmy w trudnej sytuacji, gdy czuliśmy się bezsilni, słabi i zagubieni.

Wdzięczność uszczęśliwia

Szczęście. Wdzięczność

Za co możemy być wdzięczni?

za:

  • swoje zdrowie. Na oddziale onkologii dziecięcej oglądałam cierpienie i walkę o życie. Współcierpiący rodzice są godni najwyższego podziwu. Patrzyłam i czułam prawdziwą wdzięczność, za swoje zdrowie,
  • kochającą rodzinę. Bliscy dają wewnętrzną siłę i poczucie bezpieczeństwa,
  • prawdziwego przyjaciela. Zawsze umie nas zrozumieć. Pozbawia uczucia wstydu. Z moją przyjaciółką z dzieciństwa spotykam się do dzisiaj. Potrafimy być razem. Czytać książki. Nic nie mówić i odczuwać niesamowitą nić porozumienia. Najwyższym wyrazem naszej bliskości jest wspólne milczenia,
  • pracę, która daje zadowolenie. Jestem wdzięczna za to, że moja praca daje mi radość.
  • uśmiech drugiej osoby. Działa jak słońce. Udziela się i wymusza dystansowanie się od własnych, smutnych myśli,
  • komplement, który dzisiaj ktoś Ci dał. Dodaje skrzydeł. Upewnia, że nasze działanie ma sens i mobilizuje do kontynuacji,
  • ciekawą rozmowę z drugą osobą. Wzbogaca relacje. Inspiruje do rozbudzania zainteresowań i rozwijania pasji,
  • dzisiejsze słońce. Dodaje energii. Likwiduje gorszy nastrój. Pod wpływem słońca, nasz organizm sam produkuje witaminę D3, która jest ważna dla dobrego funkcjonowania układu kostnego. Wzmacnia układ odpornościowy
    i zapobiega chorobom autoimmunologicznym i nowotworowym,
  • posiadanie marzeń. Bez nich stopniowo tracimy chęć życia. Nasze dni są do siebie, coraz bardziej podobne. Ludzie, którzy mają marzenia i próbują je realizować są młodsi duchem. Tak myślałam, podczas rozmowy z Aleksander Doba, niesamowitym podróżnikiem.

Wdzięcznym można być również za złe wydarzenia

  • Otwierają nam oczy na to, czego wcześniej nie widzieliśmy.
  • Pozwalają stanąć obok siebie i zobaczyć własną słabość.
  • Zgodę na złe traktowanie nas, przez innych.

Wdzięczność w relacji

tapeta-sloneczniki-ozdobne-na-tle-nieba

Można być wdzięcznym sobie za to, co dokonaliśmy, co udało nam się przekroczyć. Byłam dumna i wdzięczna sobie, za samozaparcie i systematyczny wysiłek, przed moim pierwszym półmaratonem.

Częściej wdzięczność odbywa się w relacji. Tworzy więzi.

  • Kiedyś łatwiej ją okazywaliśmy, ponieważ więzi społeczne były silniejsze. Były czymś naturalnym. Ludzie bardziej się nawzajem potrzebowali. Nie byli w stanie, sami sobie wszystkiego zapewnić. Wielu rzeczy nie można było kupić. Tworzono komitety kolejkowe i listy, na których, co pewien czas, należało się odhaczyć. Potrzebna była współpraca i pomoc innych.
  • Dzisiaj sądzimy, że wszystko jest w naszych rękach. Próbujemy sami pokonywać życiowe przeszkody. Nie lubimy prosić o pomoc, ponieważ wdzięczność rozumiemy jako słabość.

Wszystko nam się należy

Bierzemy, bo tak musi być. To nam się należy.

  • rodzice wspierają swoje dorosłe dzieci. Odłożone pieniądze, przeznaczają na zakup mieszkania, samochodu,
  • zamożni ludzie sponsorują imprezy kulturalne i sportowe,
  • przeprowadza się zbiórkę pieniędzy na kosztowne, zagraniczne operacje, ratujące życie,
  • pomniejszamy zasługi ludzi dzięki, którym żyjemy w wolnym kraju. W wydarzeniach przeszłości doszukujemy się „drugiego dna” i złych pobudek,
  • szkolne Rady Rodziców dofinansowują żywienie, klasowe wyjazdy dzieci, które, żyją w trudnych warunkach.

Część naszych darczyńców chce zachować anonimowość. Przyzwyczajamy się do brania. Szybko zapominamy. Dla potrzeb chwili zmieniamy historię. Często nie umiemy dziękować. Słowem i uśmiechem. Starsi, niedołężni rodzice, bywają pozostawiani bez opieki swoich dzieci. Wypieramy uczucie wdzięczności. Może dlatego część z nas, pomimo życiowej stabilności, wciąż goni za szczęściem?

PS. Możecie również posłuchać tego artykułu –> TUTAJ