tyl anna

Doskonale zakonnicą być

W habitach lub częściowo, ubrane prywatnie są wokół nas. W szkołach pracują jako katechetki. Uczą religii. W kościołach uczestniczą w życiu parafii. Przygotowują dzieci do pierwszej komunii świętej. Prowadzą samochody. Pracują w domach samotnej matki. Opiekują się ciężko chorymi. Kiedyś, mijając siostrę zakonną, prawie każdy mówił „Szczęść Boże”. Dzisiaj jest inaczej. Czasem udajemy, że ich nie widzimy. Nie wiemy jak się zachować. Patrzymy ze zdziwieniem. Zastanawiamy się jak to się dzieje, że świat tak się zmienił, a one nadal są…

Biała Bazylika

11742223404_41a10ac165_b

Bazylika Sacré Coeur (Najświętszego Serca) została wybudowana na szczycie wzgórza Montmartre, w Paryżu, w latach 1876-1914. Pierwszy raz, zobaczyłam to urocze miejsce, podczas zwiedzania miasta, z grupą młodzieży. Szliśmy pieszo po schodach. Pokonanie około 140 metrów wysokości, wapiennego wzgórza, wymaga dobrej kondycji. Słabsi turyści mogą skorzystać z windy. Przekazałam grupie podstawowe informacje, dotyczące katedry. Chętni podczas półgodzinnej przerwy, zwiedzali świątynię. Kierowaliśmy się do centrum wzgórza, Placu du Tertre. Tutaj spotykają się współcześni artyści i panuje niepowtarzalny klimat. Kiedyś, plac skupiał artystów sztuki modernistycznej. Wokół niego mieszkali znani malarze min. Pablo Picasso, Maurice Utrillo. Kilka metrów dalej jest muzeum, poświęcone Salvadorowi Dali.

Dwa słowa Sacré Coeur, kojarzyły mi się wyłącznie z Białą Bazyliką, Paryżem i artystycznym klimatem Montmartre. Inne powiązania było dla mnie mgliste. Niewiele wiedziałam…

O życiu konsekrowanym

f49049bacd357c20626e31db407a6a7e

W religii katolickiej jest poświęcone Bogu i pracy dla dobra kościoła. Wynika ze złożonych ślubów. Można je realizować w formie:

  • wspólnotowej: Zgromadzeń Zakonnych i instytucji świeckich,
  • indywidualnej: dziewic i wdów konsekrowanych oraz pustelników.

Nie miałam bliższego kontaktu z duchowieństwem. W dzieciństwie śpiewałam w chórze kościelnym. Niedzielne wyjazdy na koncerty, kończyły się wspólnym obiadem i rozmową. Dzisiaj księży spotykam w mojej pracy. Uczą religii. Siostry zakonne poznawałam, w trakcie przygotowań, rodzinnych uroczystości religijnych. Dawniej zatrudniane w przychodniach, przychodziły do mojego domu, z zastrzykami dla chorego taty.

Nie zastanawiałam się, z jakich są zakonów. Dlaczego ich stroje są odmienne?. Nie znałam zasad obowiązujących w różnych zakonach. Jakie warunki trzeba spełnić, aby do nich przystąpić?

Sacré Coeur

Jest międzynarodowym Zgromadzeniem Najświętszego Serca Jezusa.

  • powstało ponad 200 lat temu we Francji,
  • założyła je, pasjonująca się nauką, inteligentna, św. Magdalena, Zofia Barat,
  • liczy około 2,5 tysiąca sióstr w 41 krajach, na 6 kontynentach, w Polsce 90,
  • w Polsce Domy Zgromadzenia są w Warszawie, Pobiedziskach koło Poznania, Gdyni, Tarnowie i Zakopanem.

Czym zajmują się siostry?

  • modlitwą osobistą i wspólnotową,
  • organizowaniem rekolekcji, również w milczeniu,
  • pracą w parafiach i szpitalach,
  • nauczaniem religii i innych przedmiotów, w zależności od wykształcenia,
  • działalnością wychowawczą i opiekuńczą w świetlicach szkolnych oraz przedszkolach. Chronią najuboższe dzieci,
  • prowadzą akademiki dla studentek,
  • pracują w Jezuickim Centrum dla Uchodźców w Warszawie,
  • są misjonarkami np. w Czadzie,
  • i inne.

Jak zostać zakonnicą?

Droga jest bardzo długa:

  • nowicjat trwa 2 lata,
  • okres ślubów czasowych (6-9. lat),
  • probacja (około 5 miesięcy). Jest czasem spędzonym w Rzymie, z siostrami różnych narodowości,
  • śluby wieczyste: posłuszeństwa, ubóstwa, czystości i poświęcenia się wychowaniu młodzieży.

Zgromadzenie Najświętszego Serca Jezusa

Przez około 10 lat młoda dziewczyna przygotowuje się do ślubów wieczystych. Trzeba się pozbyć wszelkich wątpliwości. Wsłuchać się w głos powołania. Rozkochać się w Bogu, na tyle mocno, aby bez zastrzeżeń zrezygnować z przypisanych ról społecznych: matki i żony. Zapomnieć o pogoni za dobrem materialnym. Zrezygnować z świeckiej mody, sukcesu i… makijażu.

Po 30 dniach milczenia, 1.02.2009 roku śluby wieczyste złożyła…

Siostra Anna Musiał

anna musiał

Anię po raz pierwszy, zobaczyłam na sali wykładowej. Było wiele wolnych miejsc. Usiadłam obok niej. Studiowałyśmy Informatykę dla Nauczycieli na Wydziale Matematyki i Informatyki UAM w Poznaniu. Wyróżniała się wysokim poziomem swoich umiejętności, inteligencją i łatwością uczenia.Sprawnie obsługiwała programy komputerowe. Znała podstawy programowania i z chęcią służyła pomocą innym.

Zaciekawiłam się mądrą, wykształconą siostrą zakonną.

  • w Akademii Ekonomicznej w Katowicach została magistrem ekonomii,
  • dodatkowo ukończyła na Uniwersytecie Warszawskim Studia Podyplomowe dla Nauczycieli Informatyki (niższych poziomów nauczania) i zdobyła przygotowanie pedagogiczne,
  • swobodnie posługiwała się językiem angielskim,
  • pracowała jako nauczyciel informatyki w trzech poziomach nauczania, szkół publicznych i katolickich w Poznaniu.

Znad Giewontu Pan Bóg patrzy..

Ania po Tatrach wędrowała z rodzicami, od trzeciego roku życia. Do dzisiaj są szczególnie bliskie jej sercu. Raz w roku, przez tydzień, samotnie wspina się szlakami graniowymi. Czerwone Wierchy, Wołowiec…okolice Doliny Chochołowskiej. To są jej Tatrzańskie Rekolekcje. Wysoko w górach, w 1997 roku zdecydowała się na życie zakonne.

  • po trzech latach, od wstąpienia do zakonu złożyła śluby czasowe,
  • uczyła się i pracowała,
  • przez rok pracowała w Anglii, w Leeds, w Ośrodku dla Uchodźców,
  • podczas pobytu w Hiszpanii pilnie uczyła się języka hiszpańskiego, którego później nauczała,
  •  Od 2009 roku rozpoczęła się jej przygoda z tańcem. W ten sposób wyraża swoje doświadczenie wiary, miłość do Boga. Prowadzi warsztaty taneczne. Raz byłam ich uczestniczką,
  • i inne.

Modlitwatańcem

Jestem z Anią w stałym kontakcie. Najczęściej sieciowym. Pamiętam każde nasze spotkanie. Skupienie i modlitwę w kaplicy Zgromadzenia. Wspólny obiad z siostrami w Pobiedziskach. Szkolenia dla nauczycieli informatyki. Spotkania z moją rodziną. Spacery i rozmowy o Tatrach, które uwielbiam, prawie tak jak ona. Pomogła  mi odpowiedzieć na trudne  pytania. O życiu, śmierci i chorobie.

Ania taktownie i delikatnie wyraża opinie. Spokojnie tłumaczy zawiłości programistyki informatycznej i życiowej. Lubi opowiadać, ale jest też prawdziwym słuchaczem. Nie krytykuje i nie osądza. Ma świetne poczucie humoru. Nawet jak jej nie ma, czuję jej obecność. Wszystko dzieje się po coś…

Przez złożone śluby wyznała, że Jezus jest wszystkim w jej życiu. W Nim pragnie kochać każdą osobę. Szanować świat stworzony przez Boga. Pragnie żyć przebaczeniem i pojednaniem.

Właśnie tak, patrzę na Anię i nie mam wątpliwości, że jest bardzo szczęśliwa w swoim zakonnym życiu.

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Dziękuję,
podpis

Newsletter