Psychologia na co dzień

Wzorce pokoleniowe – jaki jesteś, nie zależy tylko od Ciebie

Wolny czas lubisz spędzać, leżąc z książką na tapczanie? Kiedy kogoś spotyka coś złego, jesteś i pomagasz. Cierpisz w ukryciu. Z dala od ludzi. Nie ma Cię, dopóki nie przestanie boleć. Nie lubisz mówić o sobie. Źle się czujesz w tłumie ludzi. Publiczne wystąpienia są dla Ciebie bardzo stresujące. A może odwrotnie? Dlaczego jesteś taki, a nie inny?

Wzorce pokoleniowe

Działają niezależnie od naszej woli. Definiują je słowa i sugestie naszych rodziców i opiekunów. Na przykład:

  • Będziesz szczęśliwa, jeśli będziesz dobra dla innych.
  • Prawdziwy mężczyzna nie okazuje strachu i nie płacze.
  • Elegancka kobieta ubiera się w spódniczki.
  • W naszej rodzinie wszystkie kobiety miały silne nogi, dlatego nie ubieraj się w zbyt krótkie spódniczki.
  • Będziesz mądry jeśli będziesz czytał książki
  • Jeśli dziecko otrzymuje komunikaty sprzeczne, wybiera informację osoby silniejszej.

Rodzice, dziadkowie przekazują nam wzorce pokoleniowe, dotyczące myślenia i postępowania. Dzięki którym, budujemy system wartości. Oceniamy siebie i innych.

Nie wszystko zależy od Ciebie

O tym jacy jesteśmy. Jak odczuwamy. Które wartości są dla nas najważniejsze,
decydują m. in.

  • wzorce pokoleniowe, przekazywane z jednego pokolenia na kolejne. Również przez osoby, których nie znamy,
  • przekazy genetyczne.

Otrzymaliśmy w darze, od swoich przodków wzorce spędzania wolnego czasu, robienia zakupów. Kontaktów z drugim człowiekiem. Pozostają w naszej głowie. Czasem nie wiemy dlaczego coś robimy tak, a nie inaczej. Dzieje sie tak, ponieważ powielamy rodzinne modele, poprawności i szczęścia. Przenosimy je do naszych nowych rodzin i relacji z innymi ludźmi.

Wzorce pokoleniowe – ratownictwo

Jest to wzorzec, skrypt rodzinny, polegający na bezinteresownym pomaganiu. Ratowaniu z opresji biednych, niezaradnych. Potrzebujących, różnorodnej pomocy. Takie zasady, panowały w moim domu.

Kilka lat temu, w pięknej wsi Murzynno, koło Inowrocławia, żegnałam organiścinę. Najmłodszą siostrę mojej babci. Wówczas poznałam, pełną historię życia, mojej Babci Marty, która:

  • była gorliwą katoliczką,
  • chciała być zakonnicą. Dla rodziców, posiadających liczne potomstwo, było to zbyt kosztowne,
  • dokarmiała biednych,
  • oddała pokój, matce samotnie wychowującej, nieślubne dziecko,
  • rodzina wspominała ją, jako świętą Martę.

Między innymi dlatego wzorzec ratownictwa, powielały kolejne pokolenia mojej rodziny.

Każdy jest opowieścią

  • Możesz rozszyfrować historię swojej rodziny, dopóki to możliwe.
  • Zatrzymać się i poznać swoje, rodzinne skrypty.
  • Przeanalizować je, ocenić i możliwie świadomie wykorzystać w swoim życiu.

Twoja opowieść trwa. Jednym z rozdziałów mojej opowieści jest:

Pan Władek

Wzorce pokoleniowe

Skończył 85 lata.

  • po śmierci mamy w 1939 roku, pana Władka, starszą siostrę i brata wychowywał tata Franciszek, ranny w walkach pod Verdun,
  • podczas wojny często spotykał na ulicach Poznania, żołnierzy niemieckich. Jeśli nie powiedział dzień dobry, dostawał „w pysk”,
  • kiedyś na podwórku, małego Władka, zobaczył trener Klubu Sportowego Gwardia. Zwerbował go do drużyny boksu,
  • Gdy Gwardia się rozpadła, przeszedł do Posnanii. Pan Władek z dumą wspomina 1960 rok. Był w kadrze Polski, u Feliksa Stammy!
  •  28 czerwca 1956 roku, o godzinie 7.00, był w Poznaniu, na ulicy Ratajczaka. Dołączył do strajkujących. Doszedł do ulicy św. Marcina, a później w okolice Zamku Cesarskiego. Podekscytowany opowiadał o zamieszkach,
  • Niektórzy nic nie zrobili, a dzisiaj ogłaszają się bohaterami. Z żalem mówi, pan Władek.

Jest żywą historią. Często powtarza: „Dzisiaj, nie istnieje bez wczoraj”. Lubię słuchać jego opowieści, o przeszłości Poznania. Nadal, pasjonuje się sportem. Jest dumny z moich koszykarskich doświadczeń i każdego ukończonego biegu. Z zainteresowaniem, słucha opowieści, z górskich wspinaczek. Wzorzec szczęścia znajdowanego w aktywnym życiu, jest mu nadal bardzo bliski. „Pracowitość, skrupulatność i konsekwencja. Bez tego ani rusz, ani w sporcie, ani w życiu”. Mówi i wolno, z dużym trudem, chwyta kolejny oddech.

Popatrz, jak Twój przyszły mąż traktuje swoją mamę. Jest ciepły, czuły i opiekuńczy? Pamięta o jej urodzinach? Taki będzie dla Ciebie, za kilka lat. Zanim założysz nową rodzinę, spróbuj poznać dom, rodziców i dziadków, przyszłego męża. Pokoleniowe zwyczaje, tradycje i wzorce. Wówczas, nie będziesz zaskoczona. Tak mówiła moja babcia.

A wszystko po to, aby Twoja i moja opowieść była chciana i lubiana.

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google
Spotify
Consent to display content from Spotify
Sound Cloud
Consent to display content from Sound